เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ ทุกวัน  ทุกวัน

เราต่างก็อยู่บนความเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

ต่างก็รู้ตัวบ้าง ..ไม่อยากรู้ตัวบ้าง

การได้เป็นตัวของตัวเองทุกๆวันมันเป็นเรื่องน่ายินดี

แต่จะมีสักกี่คนที่ได้ตื่นขึ้นมายินดีทุกวัน

พวกเราต่างก็ผลัดกันยิ้ม  ผลัดกันเสียใจ

เพราะโลกคือสนามแข่งขันขนาดใหญ่ที่ไม่มีวันจบ

เราอาจเพียงหวังแค่เพียงได้เข้าใกล้รอยยิ้มเข้าไปอีกนิด

และหนีห่างจากความทุกข์ออกมาอีกหน่อย

คนที่มีความฝันนั้นดีเสมอ

บ้างฝันในโลกแห่งความจริง

บ้างตื่นในโลกแห่งความฝัน

ใครจะไปรู้ได้ว่าเราอยู่ในโลกใบไหนกันแน่?

จะใช่โลกใบเดิมของเมื่อวานรึเปล่าหนอ

แต่แล้วคนบางกลุ่มก็ได้ตัดสินใจว่า

ลุกขึ้น ........ แล้วทำในสิ่งที่อยากทำกันเถอะ

เอาสิ ......... ทำเลย

ทั้งหมดนี้ก็คือที่มาง่ายๆ  และเดิมๆ ของการเดินทาง

ครั้งใหม่อีกครั้ง ...